03 Δεκεμβρίου 2005

inty μια μικρη και μονη σαρανταποδαρουσα στο χωρο του δασους

Μια μερα και απο το πουθενα , εμφανιστηκε στο δασος ενα παραξενο ζωακι , ειχε ενα λεπτο μακρυ κορμι και πολλα ποδαρακια .

Η χελωνα η ληξιαρχος του δασους , το ρωτησε πως το λενε , σαρανταποδαρουσα απαντησε και διαβηκε το μεγα δεντρο που οροθετουσε την εισοδο στο δασος , χωρις κανεις να δωσει αλλη σημασια .

Πολυ γρηγορα ομως το ασημαντο αυτο ζωακι , κερδισε την συμπαθεια και τον σεβασμο ολων των υπολοιπων αγριμιων του δασους ... και ο λογος δεν ηταν οτι ηταν το πιο δυνατο , γρηγορο , εξυπνο η δικαιο απ τα υπολοιπα , αλλα το οτι χορευε με ενα τροπο μοναδικο .

Σαραντα μικρα διαφορετικα ποδαρακια ειχε και ενω το καθενα κινουταν μονο και ανεξαρτητα απ τα αλλα , απ την αλλη , ολα μαζι μετειχαν σε μια απιθανη ελευθερη χορογραφια , διχως κανονες και τυποποιημενα βηματα .

Η φημη της εξαπλωθηκε πολυ γρηγορα και ζωακια απο καθε γωνια του δασους ερχοταν να παρακολουθησουν αυτη τη μοναδικη χορευτικη ατραξιον .

Ετσι απο την μια , οι παραστασεις πυκνωναν , οι απαιτησεις του κοινου αυξαιναν , η κουραση πολλαπλασιαζοταν , εγιναν και καναδυο στραβοπατηματα και ενα βραδυ μετα απο τρεις συνεχομενες παραστασεις (ηταν λαικη απογευματινη βλεπετε) και ενω τα ποδια ξεκουραζοταν στις λεκανιτσες με το χλιαρο νερο , πεταγεται ενα ποδι και λεει ....

- Εχει κουρασει η κατασταση , η σκηνη ειναι μικρη , οι απαιτησεις πολλες ,πρεπει να βαλουμε λιγη ταξη και οργανωση για να τα βγαλουμε περα , εκει που λικνιζομουνα αριστερα το νουμερο 3 εκανε δεξια και με πατησε ενω το νουμερο 19 που ηταν πισω μου επεσε πανω μου κλπ κλπ

Ξεκινησε μια μεγαλη κουβεντα αν πρεπει να χορευουν και τα 40 ποδια ταυτοχρονα , αν και τι θα γινει με τα 5-6 απ αυτα δεν συγχρονιζονται με τα υπολοιπα (λες και ποτε συγχρονιζοταν !!!) , αν ο ρυθμος πρεπει να ειναι γιανκα , καλαματιανος , η μποσανοβα .... και τελικα ποιοι πρεπει να ειναι οι κανονες που θα κινουνται τα ποδια στη χορογραφια ... πρωτα το 1 μετα το 33 υστερα το 16 και εν συνεχεια το 29 η μηπως 3, 40, 28 , 10 , 4 ηταν το σωστο ;

Δεν ξερω τελικα το τι αποφασιστηκε ., ισως δεν εχει και ιδιαιτερη σημασια ..... το μονο που ξερω ηταν οτι η σαρανταποδαρουσα δεν ξαναχορεψε ποτε οπως πρωτα ....

Πασα ομοιοτητα προς προσωπα , πραματα οι καταστασεις παρακαλω ασ θεωρηθει ως απολυτως συμπτωματικη

Κολ@φος ο και @ισωπος αποκαλουμενος

6 Comments:

Anonymous Ανώνυμος said...

καταπληκτική ιστορία λέμε και διδαχτική γιά μερικούς μερικούς , μόνο που ο σωστός τίτλος θα ήταν "το Ιντυ και η ιστορία του μικρού ψόφιου κοριού"

Σάββατο, Δεκεμβρίου 03, 2005 8:30:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Εχεις δίκιο "κανένας", αλλά βλέπεις ο Κόλαφος είναι αισιόδοξος. Νομίζει ότι μπορεί να ξαναγίνει το ΙΝΤΥ όπως ήταν.

Δεν βλέπεις που λέει ότι το ποδαράκι 3 πάτησε το 14, αντί να μας λέι πως ο "σχιζοφρενής με το τσεκούρι", έκοβε το ένα μετά το άλλο τα ποδαράκια, επειδή ίσως είχαν "κάλο", μέχρι που την κατάντησε "ψόφιο κοριό";

Η ευθύνη για την κατακρεούργηση του ΙΝΤΥ είναι προσωπική και μόνο αν ακολουθήσουν το παράδειγμα του QWERTY και άλλοι μπορεί να γίνει κάτι.

Ο Μακιαβελισμός είναι τέχνη, αλλά έχει πάντα έναν κανόνα. Ποτέ δεν πρέπει ο Μακιαβέλι να γίνεται Ηγεμόνας. Τότε γίνεται Σταλινισμός.

Κυριακή, Δεκεμβρίου 04, 2005 4:51:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

"Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα με κάποιον που λέγανε ότι είσαι συ. Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες, γιατί γράψανε πως σου ρίξανε στα πόδια. Ξέρω πως δεν σημαδεύουνε στα πόδια. Στο μυαλό είναι ο Στόχος, το νου σου ε;"

3 Κλίκ Αριστερά
Κ. Γώγου.
--------------

Στο μυαλό χτυπήσανε, στις απόψεις.

Οχι μόνο δεν κόψανε ποδαράκια αλλά τα πληθύνανε.

Αυτό που κόψαν ήταν το "μυαλό".

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 05, 2005 12:11:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Είδες ότι χτυπάνε το μυαλό ή θέλεις κανέναν "φούσκο" για να γίνεις άνθρωπος;

Επίσης είδες ότι δεν έχεις καταλάβει τίποτε για QWERTY και νομίζεις ότι είναι μαζί με τον BLR;

Αυτό το έγραψα για να δεί ο BLR πόσο άσχετος είναι, γύρω από το τί άποψη έχεις για τα της ΣΟ.

Σου χρεώνει ότι εσύ συμφώνησες με τον QWERTY, που παλιώτερα τον έβριζες, ενώ τώρα , λέει, τακίμιασες μαζί του.

Οταν σου λέω λοιπόν ότι το πρόβλημα δεν είναι προσωπικό, αλλά πρόβλημα της ΣΟ και κυρίως αυτών που "ελέγχουν" την ΣΟ να με ακούς.

Εχουν βαλθεί να ελέγξουν τα πάντα, να φιμώσουν τα πάντα.

Αλλά δεν θα μπορέσουν να το καταφέρουν.

Εμένα τουλάχιστον θα με βρούν απέναντι και θα δούμε τότε ποιός πρέπει να σοβαρευτεί.

Τρίτη, Δεκεμβρίου 06, 2005 2:49:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Σιγά μωρέ, υπέρμαχε της ελευθερίας, μηδενικούρα!

Να ελέγξουν τα πάντα, να φιμώσουν τα πάντα! Ίσα, ρε φιλαράκι, που θα φιμώσει κανείς αυτά τα γλυκύτατα ασπρόμαυρα αρκουδάκια!

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 07, 2005 6:39:00 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Ωστε ασπρόμαυρα αρκουδάκια;

Ετσι αρχίζει το πράγμα, στην συνέχεια βλέπεις τους άλλους σαν ενοχλητικά ζωύφια.

Για να καταλάβεις την αλήθεια, θα χρειαστεί να τολμήσεις να πείς την άποψή σου και να είναι διαφορετική από την "επίσημη".

Ολοι είναι δημοκράτες όσο δεν χρειάζεται να το αποδείξουν. Οταν έχουν το πάνω χέρι κρίνονται, όχι όταν είναι από κάτω.
Τότε έλα να τα ξαναπούμε.

Τώρα σε τυφλώνει η αίσθηση ότι εσύ είσαι στην σωστή πλευρά, επειδή τόσα καταλαβαίνεις. Μισείς την σκέψη, μισείς όσους σκέφτονται διαφορετικά, προέχει η δράση και η συστράτευση.

Ηρέμησε, ο κακός είμαι εγώ. Καβάλησα το καλάμι, πικράθηκα, είμαι περίεργος, ότι θέλεις τέλως πάντων.

Συνέχισε εσύ, τον σίγουρο δρόμο σου. Μην ασχολήσαι με ιδιόρυθμους, κομπλεξικούς επιδειξίες και ότι άλλο ξεχνάω αυτή την στιγμή. Αντε στην ευχή.

Τετάρτη, Δεκεμβρίου 07, 2005 8:11:00 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home